DEM Parti’nin 22 Kasım’da Erzurum’da yapacağı halk buluşması, sıradan bir siyasi toplantı değil; bu şehrin hafızasında karşılığı olan bir sınavdır. Henüz salonun ışıkları yanmadı, konuşmalar yapılmadı ama Erzurum’daki atmosfer çoktan şekillendi: Temkinli, dikkatli ve derin bir sessizlik…

Bu sessizliğin sebebi açık:
Erzurum, meselelere sloganla değil, geçmişten süzülen tecrübeyle bakar.

DEM Parti, buluşmaya doğru “terörsüz bir Türkiye” söylemiyle ilerliyor. Ancak bu söylem, Erzurum’da herkesin kolayca içselleştireceği bir söz değil. Çünkü bu şehir, hem güvenlik kaygılarını hem de devlet duygusunu omuzlarında taşıyan bir toplumsal hafızaya sahiptir.

Nitekim Cumhur İttifakı’nın yerel aktörleri—AK Parti ve MHP teşkilatları—bu toplantıya ne davet edildi ne de katılım göstereceği yönünde herhangi bir işaret verdi. Bu henüz başlamamış toplantının en önemli siyasi mesajı aslında burada gizli:

Erzurum yerelinde taraflar arasında kontrollü bir mesafe var.

Ve bu mesafe, zamanla “tavır”a dönüşebilir.

Milliyetçi tabanda ise toplantı öncesi hava çok daha net:
Sosyal medya paylaşımlarında, kahvehane sohbetlerinde ve sokak nabzında belirgin bir şüphe ve sert bir temkin hâkim. “Devletle yürütülen görüşmeler” söylemi, milliyetçi çevrelerde güven vermek şöyle dursun, daha fazla soru işareti doğuruyor.

Erzurum’un siyasal kültürü, her türlü sürecin açık, net ve samimi yürütülmesini ister. Geçmişte yaşanan hayal kırıklıkları, bugün 22 Kasım buluşmasına yönelik beklentileri de sınırlandırmış durumda.

Şehir şu anda bekliyor…
Ama pasif bir bekleyiş değil bu.
İzleyen, tartan, ölçen bir bekleyiş.

DEM Parti’nin bu toplantıda nasıl bir dil kuracağı, ne tür bir mesaj vereceği, şehrin hassasiyetlerini nasıl gözetip gözetmeyeceği, Erzurum’un nabzını doğrudan belirleyecek.

Ama unutulmaması gereken bir gerçek var:
Erzurum’un güvenini kazanmak kolay değildir.
Bu şehir, ne söze kanar ne de günübirlik siyasetlere.
Şeffaf olana, samimiyet gösterene, yüreğinde milleti taşıyana kapı açar.

22 Kasım’da yapılacak buluşmanın siyasi sonuçlarından önce, moral ve toplumsal sonuçları konuşulacak. Çünkü Erzurum’un verdiği tepki bazen alkış değildir; bazen sessizlik en sert cevaptır.

Ve şu anda Erzurum, sessiz ama çok uyanık…